Amateur Filming

Een absoluut plezier

Nu nog makkelijker met een smartphone en een gratis edditing app.

De naam Flater Film komt van een groepje artiesten die op nummer 101 woonden bij mij in de straat, waar ik over de vloer kwam. Zij hadden een bus met daarop de naam Flater Theater, daarin vervoerden zij hun decor en theaterlampen. Ik vond dat expressie gebeuren supertof. Toen zij stopten met theatermaken heb ik gevrraagd of ik hun naam mocht gebruiken.

Deze site is mede ter nagedachtenis aan Barend, mijn jeugdvriend die veel te jong is overleden. Samen gingen wij filmen, ik was directeur van Flater Film en Barend was mede directeur, dat stond op onze respectievelijke kamerdeuren.

Ooit bestond er een filmhuis in Den Haag genaamd KIJKHUIS, op het Noordeinde. Daar werden de ‘independend’ films getoond. Met Barend samen zag ik hier de eerte films van Brian de Palma, Terrence Malik en Scorsese. Den Haag vond het nodig dat er een flimhuis moest komen onder hun regie, zodat ze konden wedijveren met andere steden en trok de subsidie in voor het KIJKHUIS. Den Haag opende toen op de Denneweg een Art Nouveau pand met drie zalen, wat ooit later verhuisde naar het Spui. KIJKHUIS ging door met het WorldWideVideoFestival http://www.wwvf.nl/ en omdat Den Haag daar later geen geld meer voor over had verhuisde Tom van Vliet zijn initiatief naar Amsterdam. (WWVF heeft nog wel korte tijd naast het Haags Filmhuis in hetzelfde pand gezeten aan het Spui, die zalen zijn na vertrek van het WWVF bij het filmhuis getrokken). Wat mij betreft ode aan het KIJKHUIS, dat ooit een amateur filmfestival organiseerde waar zes amateur cineasten op basis van een synopsis vijfhonderd gulden kregen om hun films te realiseren. Het uiterlijk van deze site is ontleend aan de huisstijl die het KIJKHUIS indertijd had, rood met capitols. Het zat op nummer 140, er zit nu een Ierse Pub.

Ook een kleine noot voor Jan A. Kleijn die boeken over smalfilmen schreef die ik las. Hij waarschuwde voor ’tuinspuiten’, het te snel van links naar rechts ‘pannen’ van de camera, wat zeer onrustige beelden oplevert. Om dat te voorkomen liep ik al vanaf het begin met een statief over mijn schouder. Er bestond nog geen beeldstabilisatie en het leert je een vaste hand te krijgen.